SN: wszyscy notariusze mogą prowadzić strony internetowe
Mamy ciekawe stanowisko Sądu Najwyższego w sprawie prowadzenia przez notariuszy stron internetowych. Zaczęło się od tego, że Krajowa Rada Notarialna pozwoliła kancelariom notarialnym na zakładanie takich stron, ale jednocześnie Rada Izby Notarialnej w Warszawie nie dopuściła takich form komunikacji z otoczeniem. Uznała, że jest to niedozwoloną reklamą. Minister Sprawiedliwości pochylił się nad tym problemem i skorzystał z art 47 ustawy Prawo o notariacie i zwrócił się do Sądu Najwyższego o uchylenie uchwały rady warszawskiej. Wczoraj stanowisko w tej sprawie zajął Sąd Najwyższy (sygn. III ZS 4/09).
Tekst na ten temat opublikowała Rzeczpospolita: Notariusze mogą mieć strony internetowe, sygnaturę wydobył dziś Tomek Rychlicki, który opublikował notatkę Polish notaries are allowed to run websites of their offices (teraz Tomek pisze już wyłącznie na rynek angielskojęzyczny). W tekście rzeczpospolitej, w którym omówiono uchylające uchwałę warszawskiej rady stanowisko SN, można przeczytać:
SN uchylił jednak uchwałę. Podkreślił stanowczo, że ustawa – Prawo o notariacie utworzyła jeden, a nie wiele samorządów; tworzą go izby oraz krajowa rada, które nie są wobec siebie autonomiczne. Stwierdził, że uchwałę przewidującą, iż notariusz może założyć jedną stronę internetową, KRN podjęła na podstawie innej uchwały: o regulaminie urzędowania kancelarii.
Tam też cytat z sędziego Andrzeja Wróbla, który miał uzasadnić stanowisko Sądu Najwyższego (sądząc z sygnatury - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych) słowami:
Postanowienia Krajowej Rady adresowane są do wszystkich notariuszy, także warszawskich. Rada izby nie może też samodzielnie określać, co jest przewinieniem dyscyplinarnym, bo to jest ujęte w kodeksie etycznym.
Omówienia tego stanowiska nie widzę na stronie Sądu Najwyższego.
Zacytujmy jeszcze podstawę, tj. Art. 47. ustawy Prawo o notariacie:
Art. 47. § 1. Minister Sprawiedliwości zwraca się do Sądu Najwyższego o uchylenie sprzecznych z prawem uchwał organu samorządu notarialnego w terminie 3 miesięcy od dnia ich doręczenia. Jeżeli zaskarżona uchwała rażąco narusza prawo, termin ten wynosi 6 miesięcy.
§ 2. Sąd Najwyższy utrzymuje zaskarżoną uchwałę w mocy lub uchyla uchwałę i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania właściwemu organowi samorządu, ustalając wytyczne co do sposobu jej załatwienia. Skargę spóźnioną Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania






Dodaj nowy komentarz