Ochrona znaków towarowych w Internecie

Przed przeczytaniem powyższej pozycji warto zapoznać się również z innymi: Znaki towarowe w internetcie (Mariusz Kondrat, 2001) oraz Adresy internetowe. Zagadnienia cywilnoprawne (Justyna Ożegalska - Trybalska, 2003). Omawiana pozycja stanowi kolejną z już istniejących na rynku, a poświęconych omawianym zagadnieniom. Pozycję tę można polecić tym wszystkim, którzy mając wykształcenie prawnicze chcialiby zapoznać się wstępnie z problematyką internetu (i rozpocząć rozważania nad wielością problemów natury prawnej, z jakimi zderzamy się codziennie z tego internetu korzystając), nie zaś osobom, które używając regularnie przeróżnych narzędzi internetowych chciałyby zapoznać się z problematyką prawną ich dotyczącą. Dla prawników ważne będzie stwierdzenie autorki, z którym niewątpliwie trzeba się zgodzić, że "ze względu na brak orzecznictwa sądów polskich w omawianym zakresie, nie można formułować ostatecznych i kategorycznych wniosków dotyczących przedmiotowych zagadnień". Istotnie polskich wyroków zbyt wiele nie ma. Jednak orzecznictwo Sądu Polubownego przy PIIT jest opublikowane na stronie Izby. Warto też dodać, że Regulamin Sądu Polubownego ds. Domen Internetowych przyjęty w trakcie XIV Walnego Zgromadzenia Członków PIIT w dniu 22 marca 2005 roku zastąpił obowiązujący wcześniej w PIIT Regulamin mediacji oraz arbitrażu w sprawach dotyczących nazw domen internetowych (a oficjalne zasoby Sądu Polubownego ds. Domen Internetowych znajdują się na stronie Polskiej Izby Informatyki i Telekomunikacji). Istniejące (a przywoływane przez autorkę w pewnym zakresie) orzeczenia światowe tworzą niesamowitą wręcz dżunglę. Wobec braku kompasu ciężko taką dżunglę pokonać. Internet zaskakuje nas wszystkich. Rzeczywistość się zmienia szybko, stąd i pisanie o internecie to wyzwanie trudne. Tym bardziej trzeba pogratulować autorce, że zdecydowała się na ten ryzykowny krok. Dla porządku dodam, że zabrakło mi w tej pracy np. rozdziału poświęconego podstawowej kwestii, a więc adresowaniu zasobów w Sieci (i nie mam na myśli jedynie adresów domenowych, bo przecież w Sieci tych, przeróżnych, adresów jest bez liku, a protokół ENUM może stanowić naprawdę spore wyzwanie dla prawnika, gdy już załapie, o co w tym wszystkim chodzi - ja na przykład nie wszystko rozumiem, a kiedyś tym protokołem się interesowałem). Dlatego też niezwykle trudno mi się pogodzić z zaproponowaną przez autorkę "klasyfikacją istniejących form naruszeń prawa do znaków towarowych w Internecie". Omawiana pozycja może zatem stanowić interesującą, napisaną w sposób przystępny, opowieść o tropikalnym lesie równikowym, jednak nie stanowi, w moim odczuciu, gotowej mapy, pozwalającej ten las (nawet zakładając pewne trudności i niewygody podróży) przebyć.