Sezon polowania na archaiczne normy prawne

Rzeczpospolita ruszyła temat zapóźnień w rozwoju norm prawnych, które nie nadążają za rozwojem internetu. Proszony o komentarz na temat przepisów, które moim zdaniem "są zapóźnione" napisałem, że wydaje mi sie, iż to nie jest jeden czy dwa przepisy, a generalnie pewna filozofia stojąca za systemem prawa. Jeśli żyjemy w czasach, w których obieg informacji zyskał nowe możliwości dzięki coraz bardziej rozwijającej się infrastrukturze, to trzeba się zastanowić nad tym, czy słuszne są przepisy chroniące tajemnice (powszechnie znane), które penalizują "przełamywanie skutecznych zabezpieczeń" (chociaż jeśli byłyby skuteczne, to nie można byłoby ich przełamać), które pozwalają organizacjom zbiorowego zarządzania zbierać pieniądze na rzecz niektórych twórców, chociaż twórców na świecie są miliardy...

Tak czy inaczej - zachęcam do przeczytania dwóch artykułów Sławomira Wikariaka, które opublikowała Rzeczpospolita dwa dni temu. Chodzi o teksty Normy prawne kilka kroków za Internetem oraz Internet umyka prawu. W tych tekstach wypowiedzi dr Grzegorza Sibigi, mec. Xawerego Konarskiego, dr Bogdana Fischera czy biegłego Piotra Błaszczecia.

Zachęcam czytelników do wskazywania w tym wątku takich norm prawnych, które - ich zdaniem - są archaiczne. Podpisałbym się też pod opublikowaną w tekście tezą postawioną przez ostatniego ze wskazanych wyżej komentatorów:

...normy prawne nigdy nie nadążą za tworem, którego nie sposób ogarnąć, a przede wszystkim choć na chwilę zatrzymać. Internet to szybkość informacji – coś, co jest wymyślone, od razu zaczyna funkcjonować. A normy prawne, zanim będzie je można wprowadzić, trzeba najpierw przygotować na podstawie wnikliwej analizy i dlatego prawo będzie zawsze o kilka kroków za gnającą naprzód technologią...