"Gdzie zaczyna się tajemnica, kończy się sprawiedliwość"

"Gdzie zaczyna się tajemnica, kończy się sprawiedliwość"

Tytuł tego wpisu to cytat z Edmunda Burke'a, angielskiego filozofa i polityka (1729–1797). Jeśli dwie osoby coś wiedzą, to często można przyjąć, że wiedzą już o tym wszyscy. W społeczeństwie informacyjnym, w którym pojawiają się "robaki jawności", w którym pojawiają się tezy o tym, że "informacja chce być wolna", a w mediach wciąż publikowane są przecieki, czy w takim społeczeństwie mogą istnieć tajemnice?

Tajemnica to sekret, coś nie znanego powszechnie. Na podstawie traktatów TRIPS (Trade-Related Aspects of Intellectual Property Rights) tajemnica prawnie chroniona stała się elementem wchodzącym w skład własności intelektualnej. Systemy prawa znają wiele tajemnic: tajemnica dziennikarska, adwokacka, lekarska, bankowa, etc., tajemnica korespondencji, tajemnica państwowa, służbowa, tajemnica pracodawcy, tajemnica handlowa... Można tak wymieniać długo. Ale czy tajemnica powszechnie znana nadal jest tajemnicą? Być może - tak jak w innych sferach związanych z ochroną informacji w czasach coraz powszechniejszego dostępu do infrastruktury globalnej Sieci - toczy się tu wyścig między tymi, którzy informacje chcą ukryć (metodami technicznymi), a tymi, którzy informację chcą ujawnić. A gdy jeden tajemnicę pozna i ją rozpowszechni w taki sposób, że nie poznamy tożsamości ujawniającego, to czy inni, którzy tak ujawnioną informację będą dalej powielać i rozpowszechniać, stykają się z tajemnicą?

Odwiedź dział "tajemnice" niniejszego serwisu.

Dodaj nowy komentarz

Zawartość tego pola nie będzie publicznie dostępna.
  • Dopuszczalne tagi HTML: <a> <em> <del> <ins> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Rozpoczynanie akapitów i łamanie wierszy następuje automatycznie.
  • Użyj [# ...] by dodać automatycznie numerowany przypis dolny (footnotes).

Więcej informacji na temat opcji formatowania

CAPTCHA
Niestety spamerzy atakują, dlatego muszę się bronić.
2 + 5 =
Rozwiąż to proste zadanie matematyczne. Dla przykładu: 1+3 daje 4.

Piotr VaGla Waglowski

VaGla
Piotr VaGla Waglowski - prawnik, publicysta i webmaster, autor serwisu VaGla.pl Prawo i Internet. Członek Rady ds Cyfryzacji przy Ministrze Cyfryzacji, ekspert w Departamencie Oceny Ryzyka Regulacyjnego Ministerstwa Rozwoju, felietonista miesięcznika "IT w Administracji" (wcześniej również felietonista miesięcznika "Gazeta Bankowa" i tygodnika "Wprost"). Uczestniczył w pracach Obywatelskiego Forum Legislacji, działającego przy Fundacji im. Stefana Batorego w ramach programu Odpowiedzialne Państwo. W 1995 założył pierwszą w internecie listę dyskusyjną na temat prawa w języku polskim, Członek Założyciel Internet Society Poland, pełnił funkcję Członka Zarządu ISOC Polska i Członka Rady Polskiej Izby Informatyki i Telekomunikacji. Był również Członkiem Rady Informatyzacji przy MSWiA, członkiem Zespołu ds. otwartych danych i zasobów przy Komitecie Rady Ministrów do spraw Cyfryzacji oraz Doradcą społecznym Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej ds. funkcjonowania rynku mediów w szczególności w zakresie neutralności sieci. W latach 2009-2014 Zastępca Przewodniczącego Rady Fundacji Nowoczesna Polska, w tym czasie był również Członkiem Rady Programowej Fundacji Panoptykon. Więcej >>