Niekompatybilność podpisu i walka o rynek

Zgodnie z zapowiedzią zajawiam artykuł, który dziś ukazał się w Rzeczpospolitej, a który dotyczy podpisu elektronicznego: "Urzędnicy będą mieli problem z odbieraniem e-podań. Standardy techniczne oferowanych przez różne firmy podpisów elektronicznych nie muszą bowiem ze sobą współgrać"

Rzeczpospolita w tekście Sławomira Wikariaka zatytułowanym Można łatwo złożyć podpis, gorzej z jego odczytaniem: "W Polsce działają cztery firmy oferujące klientom cztery różne podpisy elektroniczne (Krajowa Izba Rozliczeniowa, Sigillum, Signet oraz UniZeto). Każdy z nich jest równoważny. Teoretycznie posiadacz jednego podpisu nie powinien mieć problemu z potwierdzaniem wiarygodności dokumentu opatrzonego innym podpisem. Niestety w praktyce wygląda to inaczej"...

Mój komentarz, jaki ukazał się przy tym artykule: "Obsługa kontaktów obywateli z urzędami to ważny fragment rynku. Z racji jego specjalnego charakteru zasada swobody działalności gospodarczej winna tu być w pewien sposób ograniczona. Ograniczona tak, aby usługi oferowane przez działające na tym rynku podmioty były świadczone na zasadzie neutralności technologicznej państwa ze szczególnym naciskiem na otwarte standardy komunikacyjne i otwarte formaty danych. Dziś firmy rywalizują na formaty, powinny zaś walczyć o klienta jakością usług, ceną i gwarancjami bezpieczeństwa. Trudno mi też oprzeć się wrażeniu, że państwo coraz częściej zmusza przepisami do stosowania bezpiecznego podpisu elektronicznego, choć nie zawsze jest to konieczne (np. e-faktury). Podpis elektroniczny powinien być dla obywatela, nie obywatel dla podpisu".

Wzajemna niekompatybilność formatów i protokołów komunikacyjnych jest dziś istotnym elementem walki marketingowej pomiędzy działającymi na rynku graczami.