A prawo to jest na papierze, może dla prawników!

W tym zawodzie jak i w innych. Są fachowcy i nie-fachowcy. Sam tytuł magistra prawa oznacza, że osobnik uczęszczał do określonej uczelni, na określonym kierunku i zdał wymagane egzaminy. Jednakże nie udowadnia czy dany osobnik zdobył stosowną wiedzę by umieć z niej korzystać w realiach poza murami uczelni.

Sam stykam się często z praktyką czytania tylko tytułu aktu prawnego. Jeśli jest w tytule "magiczne" słowo "komputer" czy "elektroniczny", to dokument ląduje u informatyków. Kuriozalnym jest to, że w takim dokumencie jest mowa o organizacji np. obiegu dokumentów z uwzględnieniem rozwiązań techniki komputerowej, a nie o komputerach samych w sobie. Zmiany organizacji pracy, to raczej zagadnienie wykraczające poza możliwości informatyków, gdyż funkcjonowanie określonego podmiotu to nie wynik jednego aktu prawnego, ale iloczyn logiczny wielu różnych aktów prawnych.

Prawo "papierowe" jest użyteczne gdy coś się wysypie i sankcję karną trzeba odsunąć od siebie (czyt. prawnika), bo wszystkiemu winien jest np. informatyk, gdyż tak wynika z subiektywnej analizy ustawy czy rozporządzenia.
Chore państwo i jego organizacja, bo idąc dalej w takim rozumowaniu, to np. informatyk powinien być sprawnym prawnikiem. Skoro tak, to po co utrzymywać prawników w firmach? Może warto pomyśleć czy nie ekonomiczniejszym rozwiązaniem byłoby zatrudnienie Kancelarii Prawnej, tak jak to robią prywatne firmy.

Zapewne gdyby jednostki publiczne dołożyły więcej starań w analizowanie fachowości zatrudnianych u siebie specjalistów od prawa, to informatyzacja państwa byłaby sprawniejsza niż jest obecnie.

Pozdrawiam